Too much information: Is blogging our lives “over-sharing”?

Originally posted on Humyn:

Source: huffingtonpost.com Source: huffingtonpost.com

My blog started off, in its earliest stages, as a place to post my poetry. As it continued to evolve, I tried new techniques. I wrote about current events, music, and movies. However, I left most of my true emotions out. My blog was positive, void of my personal feelings, thoughts, and experiences. I wrote what I thought people wanted to read.

Somewhere along the way, my blog became a safe place. A place for me to vent, to be honest, and to receive feedback from people who not only understood where I was coming from, but appreciated and related to what I wrote.

I felt less alone, and proud of my writing. Proud of my honesty. Proud that my blog was more bold than when I published that first post. My posts are real because I’m going through what I blog about currently. When I feel something…

View original 613 woorden meer

“Deze kinderen zijn de toekomst”: open brief aan de beleidsmakers

logo DeWereldMorgen.beOPINIE

“Ik heb de crisis in de zorg zien aanzwellen als het vertraagde beeld van een tsunami. Er kwamen kringen in het water, en toen kleine golfjes, en toen grote golven. Nu is het zover. We worden bijna overspoeld door een metershoge watermuur.” Na elf jaar als hulpverlener is voor Tina Theunynck de maat vol. Ze schreef een open brief aan de beleidsmakers. Meer lezen

“Stakingsrecht is mensenrecht”

logo DeWereldMorgen.beAuteur Lode Vanoost

Op vrijdag 20 maart organiseerde Progress Lawyers Network een colloquium over het stakingsrecht. Juristen en vakbondsleiders wisselden van gedachten over de actuele ontwikkeling van het debat over het recht op collectieve actie voor sociale rechtvaardigheid en de politieke aanvallen op dat recht. Meer Lezen

Brief van een burger aan haar medeburgers

logo DeWereldMorgen.beAuteur sara de mulder

“Allemaal zijn wij slachtoffer van de huidige overheidsmaatregelen. Onze kinderen omdat besparingen op kinderopvang en onderwijs hun ontwikkeling fnuiken, onze jongeren omdat ze nog voor ze een eerste job kunnen bemachtigen in de armoede worden gestort, onze werkzoekenden omdat ondanks een chronisch gebrek aan vacatures zij de schuld krijgen van hun gebrek aan werk, onze bruggepensioneerden die na 40 jaar dienst worden opgeroepen voor het werklozenleger.” Meer lezen

Brief. Gratis.

blog_uit_de_communityAuteur Ine Verhaert

Morgen word ik bij de VDAB -bij jullie dus-, verwacht voor een informatiegesprek over mijn begeleidingstraject. Bij deze laat ik je weten dat ik er niet zal zijn. Niet omdat ik werk heb gevonden, noch omdat ik ziek ben. Ik zal er niet zijn omdat ik sinds kort op een eiland woon. Ik weet dat dat niet mag. Ik weet dus ook dat ik na dit schrijven mijn recht op een uitkering verlies. Ik heb erover nagedacht, en toch maar besloten om voor de eerlijke weg te kiezen. Meer lezen

Actie in Democratie

blog_uit_de_communityAUTEUR Pieter Roefs, eindredacteur ZENIT Magazine

Maar al te vaak duiken er verhalen op van gewone mensen die van dag tot dag proberen te overleven. Het zijn mannen en vrouwen, jong en oud, die elke dag moeten opstaan om alles in orde te krijgen voor zichzelf of/en hun kinderen. Mensen die hun werk zijn kwijtgeraakt en vervolgens te oud worden geacht om elders aangenomen te worden. Het zijn ook vaak mensen die proberen om met een leefloon de eindjes aan elkaar te knopen door hier en daar misschien eens in het zwart bij te klussen. Of mensen die door een ongeluk niet meer kunnen werken en waarvan er steeds meer en meer geld wordt onthouden. Alsof het de moeite niet waard lijkt hen enig comfort te bieden, al was het financieel, sociaal of gemoedelijk. Allemaal mensen met een beetje hoop dat morgen misschien beter zal zijn. Maar evengoed zijn ze al blij als vandaag niet zo erg is als gisteren. En wanneer je bezig bent met de eindjes aan elkaar te knopen of te zoeken naar het adres van je zoveelste sollicitatiegesprek ben je niet meer bezig met politiek. Je denkt zelfs niet echt meer aan diegene waar je enkele maanden geleden op gestemd hebt. “Ze doen maar” denk je dan. Meer lezen

Liever naar een hetero kroeg

Originally posted on Edwin Goldman:

Liever naar een hetero kroeg

Ik begrijp helemaal niks van homo’s die zeggen dat ze liever in een hetero kroeg uitgaan. Ik vroeg onlangs aan een jongen met wie ik zou gaan stappen waar hij meestal uitgaat. Zijn antwoord choqueerde mij: “in hetero kroegen”. Say what now? Je bent toch homo, of niet soms? Hij was de zoveelste nephomo met een voorliefde voor hetero tenten. “Daar voel ik mij meer op m’n gemak,” zeggen ze dan. Je zou toch verwachten dat je je als homo prettiger voelt tussen andere homo’s? Maar dat geldt blijkbaar niet voor iedereen. En gek genoeg, tot voor kort, ook niet voor mij.

Voordat ik naar Amsterdam verhuisde, gingen mijn toenmalige vriend en ik vaak met vrienden naar de (hetero) kroeg. Het was altijd gezellig en ik had niet echt behoefte aan gay uitgaan. Weleens gedaan, maar die vleeskeuring, drag queens en Britney Spears muziek waren niks voor mij. De…

View original 242 woorden meer