Wanneer is iemand (burger)journalist

AUTEUR ICT-jurist Arnoud Engelfriet.

Je bent journalist als je feiten of meningen publiceert. Het maakt daarbij niet uit of je bij radio, televisie, krant of ander medium werkt, of zelfs maar of je professional bent. Ook gewone burgers kunnen journalist zijn.

Wie schrijft over actuele onderwerpen, is al snel bezig met journalistiek. Dat geldt voor columnisten net zo hard als voor brengers van feitelijk nieuws en actualiteiten. Je bent journalist als je “informatie, meningen of ideeën aan het publiek bekend maakt”, ook als je niet voor een krant, tijdschrift of professionele website werkt. De term burgerjournalistiek wordt vaak gebruikt om onderscheid te maken tussen medewerkers van massamedia en ‘gewone’ mensen met een website, maar die term is juridisch gezien onzin.

Filmen op de openbare weg

Onderdeel van de vrije meningsuiting is dat je mensen en gebeurtenissen mag filmen op de openbare weg. Wel moet je daarbij rekening houden met hun privacy. Voor politieagenten geldt die overigens minder streng dan voor gewone burgers.

Hoofdregel is dat filmen en fotograferen op de openbare weg mag, omdat dat valt onder de vrijheid van informatiegaring – een onderdeel van de vrijheid van meningsuiting. Gebruik je een aangebrachte camera (bv. een beveiligingscamera, dan moet je mensen daarvoor waarschuwen voordat ze in beeld zijn. Bij een met de hand vastgehouden camera hoeft dat niet. Filmen van politieagenten Een bijzonder geval is het filmen van politieagenten die aan het werk zijn. In tegenstelling tot gewone burgers verrichten zij een publieke taak op straat, en het is dan ook toegestaan om hen te filmen bij dat werk. Natuurlijk mag dat niet uitlopen op hinderlijk volgen of lastigvallen. Een agent kan je dus sommeren om een eind verder weg te gaan staan. In een arrest van het Gerechtshof werd een man vrijgesproken die agenten fotografeerde terwijl die met flitscontroles bezig waren. Het gerechtshof vond dat er wel degelijk verslag gedaan mag worden van politie-activiteiten, en of daar foto’s bij nodig waren “is een journalistieke beslissing waarin de rechter in beginsel niet dient te treden. BRON: Ius mentis

Omstander filmt hardhandige arrestatie door Gentse agenten

De Gentse politie heeft in de Hoogpoort een 22-jarige man uit Merelbeke gearresteerd die verdacht wordt van agressief gedrag tegen zijn partner. Een omstander filmde de arrestatie. De politie benadrukt dat alles volgens het boekje verliep. Meer lezen

Politie filmen tijdens hun optreden toegelaten of niet?

Het filmen van de politieagenten zou een inbreuk zijn op het recht op afbeelding, beschermd door de Privacywet en het verspreiden van de informatie via internet lijkt een gegevensverwerking eveneens beschermd door de Privacywet.
Vooraleer een burger foto/videopname  neemt van iemand, dient principieel om toestemming gevraagd. Wil men nadien dit beeldmateriaal publiceren op het internet of waar dan ook, dan moet ook hiervoor nogmaals toestemming gevraagd.
De Privacywet voorziet evenwel uitdrukkelijk dat ze slechts beperkt van toepassing is indien persoonsgegevens verwerkt worden voor journalistieke doeleinden.
Zo bepaalt de Privacywet dat:
• de verwerking van gevoelige gegevens, gegevens met betrekking tot de gezondheid en gerechtelijke gegevens voor uitsluitend journalistieke, artistieke of literaire doeleinden mogelijk is, wanneer de verwerking betrekking heeft op persoonsgegevens die kennelijk publiek zijn gemaakt door de betrokken persoon of die in nauw verband staan met het publiek karakter van de betrokken persoon of van het feit waarin die persoon betrokken is;
• er vrijstelling is van de informatieplicht op verwerkingen van persoonsgegevens voor uitsluitend journalistieke, artistieke of literaire doeleinden, wanneer de toepassing ervan de verzameling van gegevens bij de betrokken persoon in het gedrang zou brengen;
• het recht van toegang en het recht van verzet van de betrokken persoon niet van toepassing is op verwerkingen van persoonsgegevens voor uitsluitend journalistieke, artistieke of literaire doeleinden in de mate dat de toepassing ervan een voorgenomen publicatie in het gedrang zou brengen of aanwijzingen verschaffen over de bronnen van informatie.
Deze uitzonderingen hebben deels te maken met de uitoefening van het democratisch controlerecht door journalisten, de zogenaamde “waakhondfunctie” van de pers in een democratische samenleving. Dit controlerecht mag natuurlijk niet misbruikt worden. Meer lezen

Agressieve politie agent vliegt cameramannen aan

Te bizar voor woorden. Dat is een voorval dat freelance-cameraman Jaring Rispens uit Wommels op Vlieland overkwam. Jaring ging naar Vlieland omdat bij graafwerkzaamheden een zeemijn was gevonden bij een vakantiehuisje. In de buurt van de mijn kon hij gewoon zijn werk doen, maar toen Jaring wat meer afstand wilde nemen en vanaf de doorgaande weg wilde filmen werden hij en de Vlielander cameraman Dirk Bruin door een politie-agent gesommeerd om te stoppen met filmen. Nou mag iedereen op straat iedereen filmen, zelfs als je journalist bent, maar deze agent stelde zijn eigen regels op Vlieland. De man kon bovendien zijn handen niet thuis houden. Nou kijkt u zelf maar naar dit bizarre voorval van een agressieve politieman.

Alles over Journalistiek

logo Knack.beKnack.be

Brugse politie en camera’s

Auteur veerleds

Het is natuurlijk wel zo dat de politie burgers filmt, de stad staat vol camera’s. Een ernstige controle op gebruik en bewaring van die beelden ontbreekt. In die zin is er inderdaad sprake van 2 maten en gewichten. De doorsnee burger heeft minder macht de beelden op te eisen dan de politie als zij worden gefilmd… En wat betreft het verspreiden van deze beelden: De burger heeft recht op democratische controle over de instanties in het leven geroepen om zijn rechten te beschermen. Het observeren van politiediensten bij het uitvoeren van hun job in de openbare ruimte is hierbij een goed hulpmiddel.

Inderdaad proberen politiediensten al geruime tijd te verhinderen dat mensen politie in actie filmen. Getuige hiervan is dit artikel van een paar jaar geleden waarin de Brugse stadsomroep weigert in te gaan op de vraag van de Brugse politie om op verschenen foto’s in een reportage politiemensen onherkenbaar te maken.

Controle van de burgers over politionele diensten is van vitaal belang voor een rechtstaat. Dit principe moet steeds weer bevochten worden omdat het steeds weer ondergraven wordt. We hebben geen controle meer over welke gegevens de politiediensten over ons hebben en het lijkt ons soms niet eens meer zoveel te kunnen schelen.

LINK bron BAF

Didier’s kroniek over  het publiceren van de video
‘Racisme in Brugge’

De twee politie agenten (te zien in de video) maken er een zaak met burgerlijke partijstelling van, wat volgt is een verslag van mijn wedervaren:

Op donderdag 28 augustus 2014 ontvang ik een schriftelijke uitnodiging tot verhoor van een persoon die een misdrijf ten laste wordt gelegd.

Op vrijdag 5 september 2014 bood ik mij om 9u30 aan op het politiekantoor, dienst intern toezicht, om te worden verhoord. Het ging hier om een verhoor categorie III: “verdachten van feiten strafbaar met gevangenisstraf van 1 jaar of meer.” Het verhoor zelf duurde 3 uur  en vond plaats in een ruimte zoals je die in de beste politiefilms ziet, inclusief doorkijkvenster op muurgrootte.  Lees verder

Brugse politie steekt Belgische ererechter tussen opgepakte Manchester-fans

logo_demorgenErerechter Jan Nolf heeft er naar eigen zeggen “een boeiende nacht” opzitten. De Brugse magistraat werd namelijk in de boeien geslagen door de politie en op een bus gezet die volzat met aangehouden Manchester United-supporters. Reden? Omdat hij een foto had genomen van de politiemacht voor zijn deur. Meer lezen

Didier’s kroniek over  het publiceren van de video
‘Racisme in Brugge’

Op maandag 25 augustus 2014 stelde ik tot mijn verbijstering vast dat ik met mijn video-opname voor een scoop gezorgd had. Sterker nog: mijn video bleek een journalistieke primeur die aardig wat (politie-)commotie veroorzaakte.

Eerst de feiten:

Toen een klant op een terras (Brugge) zijn kop koffie op de grond keilde, haalde ik mijn videocam boven en begon te filmen.

Zowel de betrokkene, zijn partner als andere aanwezigen hebben kunnen zien dat ik aan het filmen was, en er geen bezwaar tegen gemaakt.

De video groeide uit tot een verslag over iemand die bewust ruzie uitlokt met mensen van een andere origine – vandaar de titel: “Racisme in Brugge”.

Dat mijn video zoveel media-aandacht te beurt viel, was enkel te wijten aan de politie zelf. Ikzelf ben niet ingegaan op de verzoeken van VRT-nieuws en Terzake, VTM en WTV/focus, noch van radiozenders EEN-De Ochtend en VRT-radio West-Vlaanderen. Wel alomtegenwoordig op die zenders: politiewoordvoerders en “privacy-specialisten” die hun zegje kwamen doen over (het recht op) privacy.

Kortom: de politie heeft uit een video die een geval van racisme in beeld brengt, een privacy-problematiek gecreëerd via de mainstream media. Met als mogelijk doel wetten erdoor te krijgen die hen moeten toelaten spycams te gebruiken, én naar believen opnamemateriaal af te pakken als zijzelf door burgers gefilmd worden.

Wat die mainstream media betreft, citeer ik Rutger Bregman in een interview door Michel Vandersmissen.(Knack nr.37):

 “De klassieke media spelen een kwalijke rol in de ontwikkeling van de samenleving. Ze zijn aanjagers van hypes en slecht nieuws. Ze focussen zich te veel op het negatieve, op de uitzondering en leggen zo een dam aan tegen de grote, nieuwe ideeën van deze tijd.”

Rutger Bregman schrijft over economie, politiek en vooruitgang. Als historicus belicht hij de actualiteit vanuit een historisch perspectief.

De twee politie agenten (te zien in de video) maken er een zaak met burgerlijke partijstelling van, wat volgt is een verslag van mijn wedervaren:

Op donderdag 28 augustus 2014 ontvang ik een schriftelijke uitnodiging tot verhoor van een persoon die een misdrijf ten laste wordt gelegd.

Op vrijdag 5 september 2014 bood ik mij om 9u30 aan op het politiekantoor, dienst intern toezicht, om te worden verhoord. Het ging hier om een verhoor categorie III: “verdachten van feiten strafbaar met gevangenisstraf van 1 jaar of meer.” Het verhoor zelf duurde 3 uur  en vond plaats in een ruimte zoals je die in de beste politiefilms ziet, inclusief doorkijkvenster op muurgrootte.  Lees verder

Les Acacias, ‘De geknakte boom’

De geknakte boom is het gevolg van de jarenlange verwaarlozing van het boombestand door de (voormalige)eigenaar.

Wat vooraf ging

In dit ruimtelijk structuurplan is voorzien om de site Les Acacias (Hogeweg, Sint-Andries) aan te pakken.

Het oostelijk deel bestaat uit kwaliteitsvol groen (park), het westelijk deel een vervallen kasteel .

(in de 19de eeuw werden tal van grote landhuizen opgericht die de term kasteel kregen maar die dat eigenlijk niet verdienen).

En wat zijn nu de plannen:

…………de leefbaarheid van het park wordt vergroot door het westelijk deel te gaan voorzien van woningen…………………

Begrijp wie kan, men zou denken maak een volwaardig park door die bouwval te slopen en plant bomen op de vrij gekomen ruimte.

Maar ja in Brugge betekent behoud van groen minder !

Zie andere voorbeelden:

Lappersfortbos ten koste van industrie , Veltembos verminking omwille van fit-o-piste en Ryckevelde bos rijen bomen gekapt om het zicht op het kasteel te bevorderen.

Wanneer gaan de Brugse beleidsmensen eens bij het ingrijpen in een bos of park een boom bijplanten i.p.v. het telkens te verminken.

Fuck for forest

Die Porno-Aktivisten von “Fuck for Forest” from Axel Springer Akademie on Vimeo.

History

Fuck for Forest co-founders Leona Johansson and Tommy Hol Ellingsen had backgrounds in progressive and green theater and teaching troubled teens. The two started Fuck for Forest to protest the state of the world’s rainforests and to make a difference. In its first six months of existence the group received seed funding from the government of Norway for the creation of an alternative environmental group. Ellingsen believes that “eco-porn” is the obvious choice to make a difference. He explained: “Porn makes really, really a lot of money, so why not use that money for good?” In 2004, its first year of existence, the organisation’s website netted over $100,000 for rain forest protection through the sale of paid memberships. Check out

websites:

official site

FFF is an erotic, non-profit ecological organization.

Kunst op de VRT

logo recto versoAuteur Dagmar Dirkx
studeerde af als kunstwetenschapper aan de KU Leuven. Ze schreef deze reeks in het kader van een onderzoeksstage bij
rekto:verso.

Dit artikel maakt deel uit van een driedelige reeks over ‘Kunst op de VRT’.

1: was het vroeger beter?

Met de vernieuwing van Canvas op 24 augustus begint alweer een nieuw hoofdstuk in het huwelijk tussen de openbare omroep en zijn culturele opdracht. Die relatie verliep niet altijd zonder kleerscheuren, maar intussen houdt ze toch maar mooi zestig jaar stand. Levert dat decennialange besnuffelen van verschillende formats eindelijk de juiste formule op voor een geslaagde kunstberichtgeving op de VRT? Of hebben de sceptici gelijk en toont die geschiedenis van aantrekken en afstoten dat beide media onverenigbaar blijven? Een terugblik loont.

Hoera Cultuur.jpg

Wie het culturele DNA van de Vlaamse openbare omroep wil doorgronden, heeft een vette kluif aan het ontzaglijke beeldarchief op de Brusselse Reyerslaan. Je treft er als bezoeker al lang geen ellenlange rijen met bestofte blikken film meer: enkele klikken op het beeldscherm van een computer ontvouwen vandaag de hele geschiedenis aan kunst en cultuur op de openbare omroep. In die bonte massa beeldmateriaal blijken de details veelzeggend. Verfijnde handgebaren van presentatoren of kunstenaars, een al dan niet kunstzinnig taalgebruik of hippe begeleidende muziek onthullen verrassend veel over de kijk op kunst van achtereenvolgens de BRT, de BRTN en de VRT. Hoe het volk onderhouden terwijl je het inwijdt in het werk van kunstenaars? Meer lezen

2: de Passie van de Meester

Terwijl het vernieuwde Canvas cultuur terug moet doen pronken op de openbare omroep, zijn de wonden in het steekspel tussen VRT, geschreven pers en cultuursector nog niet helemaal gelikt. Overschrijden de dominante argumenten in het aloude debat niet stilaan hun houdbaarheids-datum? Zeker zo relevant als ‘wat de VRT allemaal niet meer doet’, is het kunstenaarsbeeld dat op de buis wordt uitgedragen in wat de VRT wél nog doet. Hier de analyse van een politicus, een kunstenaar, een cultuursocioloog, een ex-medewerker, een communicatiewetenschapper en twee netmanagers. 

De tv-toren aan de Reyerslaan vertoont barsten, dat is niet nieuw. De VRT kreeg dit jaar een besparing van 17,8 miljoen euro te slikken, en daarbovenop greep de geschreven pers de interne worstelingen van de openbare omroep aan om nog wat extra punches uit te delen. In een ware hype van ‘VRT’-bashing verkondigden velen van aan de zijlijn gretig hun visie op een ‘moderne’ openbare omroep. Zo schreef De Standaard vernietigend over het ‘wollige marketingsjargon’ in het documentje dat het nieuwe Canvas aankondigde, en had De Morgen een vette kop over de onbestuurbaarheid van de VRT na het wegvallen van ceo Sandra De Preter. En passant meldde Stijn Meuris dat hij het fijn zou vinden als Canvas hem terug zou kunnen vervoeren tot in de zevende hemel. Meer lezen

3: de stille dood van Cobra

Toen mediaminister Sven Gatz voor 2015 een besparing van 17,8 miljoen aankondigde voor de openbare omroep, besliste de VRT dat onder meer cultuurwebsite Cobra.be kind van rekening zou worden. De te verwachten vernietigende storm reacties uit culturele hoek bleef echter uit. Waar liep het mis? En hoe wil opvolger Canvas.be vanaf 24 augustus de harten veroveren? Meer lezen

‘Kunst is minstens even belangrijk als water’

logo Knack.beAuteur An De Bisschop .
Docent kunstagogische vakken aan School of Arts in Gent en lid van denktank Oikos

‘Kunst en de ecologische rijkdommen van onze aarde met elkaar gemeen dat ze in principe van iedereen zijn, maar in de feiten slechts van enkelen’, schrijft An De Bisschop van Oikos. ‘Maar welke plaats kennen we daar nog aan toe in onze overbecijferde samenleving?’ Meer lezen

boek