Europese commissie wil niet luisteren naar burgers

MO mondiaal nieuwsauteur Vincent Harmsen

Niet eerder kreeg een publieke consultatie van de Europese Commissie zoveel respons als in het geval van ISDS, de controversiële clausule uit vrijhandelsverdrag TTIP. Maar wat doet de Commissie nu duidelijk is dat de burger ISDS niet wil? Het antwoord: meer consultaties. meer lezen

Wat is ISDS?

Investeerder-staatarbitrage, in het engels Investor State Dispute Settlement (ISDS), wordt doorgaans in handelsverdragen tussen landen opgenomen. Dat geeft investeerders, bijvoorbeeld bedrijven die in een ander land een fabriek hebben staan, de mogelijkheid een schadeclaim in te dienen bij de overheid van een land. Die claim wordt behandeld door een transnationaal tribunaal.
ISDS-clausules zijn niet per se nieuw, maar de handelsverdragen waar de EU nu over onderhandelt, CETA maar vooral TTIP (met de VS), zijn zó groot dat de investeerders-bescherming ook veelomvattender wordt.

Het linkse populisme van Syriza en Podemos

 

MO mondiaal nieuws

MO mondiaal nieuws

 Gie Goris MO*hoofdredacteur

In september 2013 publiceerde MO* een interview met Chantal Mouffe, geboren in Charleroi, hoogleraar in Londen en wereldwijd een van de belangrijkste academische stemmen in de discussie over democratie. Ze pleitte daarin voor de terugkeer van passie en confrontatie in de politiek. Het is een gesprek dat de moeite loont om te herlezen nu Syriza de regering leidt in Athene en Podemos klaar staat om de grootste partij van Spanje te worden.

Volgens Chantal  Mouffe hebben de traditionele partijen zich allemaal achter hetzelfde economische model geschaard – de neoliberale consensus – waardoor het voor burgers allengs moeilijker is om te geloven dat hun stem nog een verschil kan maken. Vooral de lagere klassen verloren hun politieke stem door de verschuiving van socialistische en sociaal-democratische partijen naar het centrum. Zij migreerden naar het nieuwe extreem-rechts, dat de rol van anti-establishmentpartij en verdediger van het volk overnam.

‘De enige efficiënte manier om rechts populisme te bestrijden,’ zegt Mouffe, ‘is door een succesvol links populisme aan te bieden.’ Enkele uittreksels:

Hoe zou u populisme dan definiëren?

Chantal Mouffe: Populisme draait om het creëren van een volk rond een politiek idee. Dat proces van wij-vorming houdt noodzakelijk ook de creatie van een “zij” in. Daarin verschillen rechts en links niet, wel in de manier waarop beide strekkingen het volk en zijn tegenstander creëren. Rechts baseert zijn “volk” heel sterk op de uitsluiting van immigranten, en meer bepaald islamitische migranten, terwijl links uitgaat van de tegenstelling tussen het volk en de banken, de financiële sector, kortom: alle instellingen van de neoliberale mondialisering.

De grote uitdaging is om de juiste synergieën te creëren tussen sociale bewegingen en politieke partijen, want elk op zichzelf is niet in staat de noodzakelijke, fundamentele hervorming van de politiek door te voeren. De doelstelling moet zijn het herstellen van de vertegenwoordigende waarde van de democratie, met meer transparantie en rekenschap.

De neoliberale greep op de politieke en publieke verbeelding overleefde zelfs de crash van het financiële kapitaal in 2008.

Chantal Mouffe: Het is duidelijk dat er in 2008 een enorme kans verkeken is. De verklaring daarvoor is dat er geen georganiseerde linkerzijde meer was. Links was in veel gevallen deel geworden van het systeem dat plots in elkaar klapte. In Groot-Brittannië was het Labour en met name Gordon Brown die ervoor gezorgd had dat het financiële kapitalisme van de City zo’n omvang had gekregen. In Frankrijk werden de privatiseringen aangevat onder Lionel Jospin.

‘Rechts mobiliseert bijna altijd op basis van angst. Links moet mobiliseren op basis van hoop, een alternatief voor de huidige orde.’

Je kon dus ook nauwelijks verwachten dat die zogenoemde linkerzijde plots met een alternatief zou klaarstaan voor een beleid dat ze zelf opgezet en gerealiseerd had. Vandaag zie je dat de ruimte die in 2008 niet ingenomen werd door links, volop uitgebuit wordt door rechts om de laatste restanten van de welvaartsstaat op te ruimen.

U stelt dat een democratie behoefte heeft aan passie en confrontatie in plaats van pure rationaliteit en consensus. Er zijn nochtans heel wat voorbeelden waar gepassioneerde populistische politiek uitmondt in pogingen om de politieke tegenstanders uit te schakelen en zelfs te vernietigen.

Chantal Mouffe: Volgens Spinoza zijn er twee grote passies: angst en hoop. Rechts mobiliseert bijna altijd op basis van angst. Links zou volgens mij moeten mobiliseren op basis van hoop, een goed toekomstproject, een alternatief voor de huidige orde. Hoop is gelegen in rechtvaardigheid, in gelijkheid. Dat mensen zich gepassioneerd inzetten voor meer rechtvaardigheid, dat lijkt me toch niet problematisch?

Ik pleit niet voor een politiek op grond van vijandschap of antagonisme, maar wel op basis van een eigen project, mét de erkenning dat andere strekkingen legitieme tegenstrevers zijn. Ik noem dat agonisme. In Noord-Ierland is men er na lange jaren in geslaagd de onoverbrugbare tegenstelling van een vijandig, antagonistisch conflict te transformeren in een beheersbaar, agonistisch conflict.

Het conflict is niet weg, maar de verschillende partijen erkennen de instellingen, regels en procedures die in het leven werden geroepen om het conflict te beheren. Wellicht is dat ook de best denkbare aanpak van het Israëlisch-Palestijns conflict.

Lees het volledige interview hier.

Des perspectives pour l’avenir contre l’extrémisme

Originally posted on Bleri Lleshi's Blog:

blerilleshiCe début d’année est de ceux que l’on souhaiterait oublier le plus vite possible. Si nous voulons éviter que d’autres évènements similaires aient lieu en Europe, nous devons comprendre comment de telles attaques ont pu être menées, à Paris, par des jeunes nés et ayant grandi en France.

Incitation à la peur

Depuis les attentats, la machine médiatique à inciter à la peur a fonctionné à plein régime. Sur les réseaux sociaux, mais également en-dehors, j’ai entendu et vu des gens parler d’une « 3e Guerre Mondiale », d’une « attaque contre l’Occident » ou d’une « Guerre entre l’Occident et les Musulmans ». Oui, certains ont même interprété les attaques terroristes de Paris comme un signe de la fin des temps. Le Premier Ministre de fait, le Maire d’Anvers, voudrait de tout son cœur faire descendre l’armée dans les rues pour cette fin du monde annoncée. Les ministres de la Défense et de l’Intérieur…

View original 1.047 woorden meer

I sat in a meeting two years

Originally posted on kelzbelzphotography:

I sat in a meeting two years ago, waiting to get out of the unit (mental health inpatient ward). They agreed I could leave. As the doctor stood up without looking at me and said “looks like you have BPD or borderline personality disorder”. I got angry after all there were ten people in the room most strangers. I was given no information and set out in the big wide scary world. I looked online and I was scared as I saw page after page of doom. Fear of being abandoned, heightened feelings of emotions, high suicide rate, risky behaviour, self harm, drinkers, drugs, risky sexual behaviour, does not react in same way to medication or therapy. Relapse extremely high. In other words I saw no hope.

Still I battled through therapy. I didn’t cut, nor do drugs. I didn’t attempt to take my life again. I dont sleep around…

View original 208 woorden meer

Briefje aan de wereld

DeWereldMorgen.be

    Auteur Reina Rasti

Het is zover. Ik had nooit gedacht dat het moment er ging komen dat ik me meer zou ergeren aan de artikels en journalistiek van de Morgen en De Standaard dan aan die van Het Laatste Nieuws. De journalistiek bevindt zich momenteel in een ware staat van Nirvana. Sinds lange tijd kan er weer heel snel “nieuws” de wereld ingestuurd worden om ons, burgers op de hoogte te houden.

Meer lezen

Candid Cumberlege

Brugge is voor de dichter Marcus Cumberlege vanaf 1973 zijn ‘Home Town’.
De stad is de bron van inspiratie voor zijn gedichten en haikus.
Zijn dagelijkse wandelingen naar zijn ‘Places to be’ bevorderen zijn creativiteit.
Straten, gebouwen, bruggen, pleinen, mensen, dieren, bomen, en bloemen zijn constante prikkels voor zijn scheppingsvermogen.