‘Staatsveiligheid spreekt met de duivel als die goeie informatie heeft’

logo DeWereldMorgen.beBoekrecensie  Jan Willems

Journalist Lars Bové moest ver gaan om een boek te kunnen schrijven over de Staatsveiligheid. Vast stond maar bar weinig. Zelfs aangaande informatie over zichzelf bleek de auteur niet gerustgesteld te kunnen worden. Of zoals een medewerker van de dienst zich hardop afvroeg: “Wie houden we voor de gek?”

“Waarom kan de Staatsveiligheid niet eens een tipje van de sluier lichten over haar werk? In een democratie mogen de burgers toch weten wat hun geheime inlichtingendienst zoal doet, zonder daarbij operaties, dossiers, bronnen of mensenlevens in gevaar te brengen, natuurlijk. Maar bij elk mailtje en elk telefoontje kreeg ik het vriendelijke antwoord dat de dienst ‘erover nadenkt’ Soms kreeg ik een hint dat het wel zou lukken, maar uiteindelijk bleef enige medewerking altijd uit.”

Lars Bové had dus een probleem. Hij is een journalist van de krant De Tijd en medewerker aan het internationale onderzoek naar spectaculaire fraudezaken zoals Luxleaks en Swissleaks. Om zijn vraagtekens over de Staatsveiligheid te kunnen deleten restte hem niets anders dan zelf in de huid van een inlichtingenagent te kruipen, op zoek naar informatie over “de schimmigste overheidsdienst van het land, een huis dat geen indringers verdraagt. De Staatsveiligheid is de oudste inlichtingendienst in de wereld, op die van het Vaticaan na.” Meer lezen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s