Kunst op de VRT

logo recto versoAuteur Dagmar Dirkx
studeerde af als kunstwetenschapper aan de KU Leuven. Ze schreef deze reeks in het kader van een onderzoeksstage bij
rekto:verso.

Dit artikel maakt deel uit van een driedelige reeks over ‘Kunst op de VRT’.

1: was het vroeger beter?

Met de vernieuwing van Canvas op 24 augustus begint alweer een nieuw hoofdstuk in het huwelijk tussen de openbare omroep en zijn culturele opdracht. Die relatie verliep niet altijd zonder kleerscheuren, maar intussen houdt ze toch maar mooi zestig jaar stand. Levert dat decennialange besnuffelen van verschillende formats eindelijk de juiste formule op voor een geslaagde kunstberichtgeving op de VRT? Of hebben de sceptici gelijk en toont die geschiedenis van aantrekken en afstoten dat beide media onverenigbaar blijven? Een terugblik loont.

Hoera Cultuur.jpg

Wie het culturele DNA van de Vlaamse openbare omroep wil doorgronden, heeft een vette kluif aan het ontzaglijke beeldarchief op de Brusselse Reyerslaan. Je treft er als bezoeker al lang geen ellenlange rijen met bestofte blikken film meer: enkele klikken op het beeldscherm van een computer ontvouwen vandaag de hele geschiedenis aan kunst en cultuur op de openbare omroep. In die bonte massa beeldmateriaal blijken de details veelzeggend. Verfijnde handgebaren van presentatoren of kunstenaars, een al dan niet kunstzinnig taalgebruik of hippe begeleidende muziek onthullen verrassend veel over de kijk op kunst van achtereenvolgens de BRT, de BRTN en de VRT. Hoe het volk onderhouden terwijl je het inwijdt in het werk van kunstenaars? Meer lezen

2: de Passie van de Meester

Terwijl het vernieuwde Canvas cultuur terug moet doen pronken op de openbare omroep, zijn de wonden in het steekspel tussen VRT, geschreven pers en cultuursector nog niet helemaal gelikt. Overschrijden de dominante argumenten in het aloude debat niet stilaan hun houdbaarheids-datum? Zeker zo relevant als ‘wat de VRT allemaal niet meer doet’, is het kunstenaarsbeeld dat op de buis wordt uitgedragen in wat de VRT wél nog doet. Hier de analyse van een politicus, een kunstenaar, een cultuursocioloog, een ex-medewerker, een communicatiewetenschapper en twee netmanagers. 

De tv-toren aan de Reyerslaan vertoont barsten, dat is niet nieuw. De VRT kreeg dit jaar een besparing van 17,8 miljoen euro te slikken, en daarbovenop greep de geschreven pers de interne worstelingen van de openbare omroep aan om nog wat extra punches uit te delen. In een ware hype van ‘VRT’-bashing verkondigden velen van aan de zijlijn gretig hun visie op een ‘moderne’ openbare omroep. Zo schreef De Standaard vernietigend over het ‘wollige marketingsjargon’ in het documentje dat het nieuwe Canvas aankondigde, en had De Morgen een vette kop over de onbestuurbaarheid van de VRT na het wegvallen van ceo Sandra De Preter. En passant meldde Stijn Meuris dat hij het fijn zou vinden als Canvas hem terug zou kunnen vervoeren tot in de zevende hemel. Meer lezen

3: de stille dood van Cobra

Toen mediaminister Sven Gatz voor 2015 een besparing van 17,8 miljoen aankondigde voor de openbare omroep, besliste de VRT dat onder meer cultuurwebsite Cobra.be kind van rekening zou worden. De te verwachten vernietigende storm reacties uit culturele hoek bleef echter uit. Waar liep het mis? En hoe wil opvolger Canvas.be vanaf 24 augustus de harten veroveren? Meer lezen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s