Brugse politie en camera’s

Auteur veerleds

Het is natuurlijk wel zo dat de politie burgers filmt, de stad staat vol camera’s. Een ernstige controle op gebruik en bewaring van die beelden ontbreekt. In die zin is er inderdaad sprake van 2 maten en gewichten. De doorsnee burger heeft minder macht de beelden op te eisen dan de politie als zij worden gefilmd… En wat betreft het verspreiden van deze beelden: De burger heeft recht op democratische controle over de instanties in het leven geroepen om zijn rechten te beschermen. Het observeren van politiediensten bij het uitvoeren van hun job in de openbare ruimte is hierbij een goed hulpmiddel.

Inderdaad proberen politiediensten al geruime tijd te verhinderen dat mensen politie in actie filmen. Getuige hiervan is dit artikel van een paar jaar geleden waarin de Brugse stadsomroep weigert in te gaan op de vraag van de Brugse politie om op verschenen foto’s in een reportage politiemensen onherkenbaar te maken.

Controle van de burgers over politionele diensten is van vitaal belang voor een rechtstaat. Dit principe moet steeds weer bevochten worden omdat het steeds weer ondergraven wordt. We hebben geen controle meer over welke gegevens de politiediensten over ons hebben en het lijkt ons soms niet eens meer zoveel te kunnen schelen.

LINK bron BAF

Didier’s kroniek over  het publiceren van de video
‘Racisme in Brugge’

De twee politie agenten (te zien in de video) maken er een zaak met burgerlijke partijstelling van, wat volgt is een verslag van mijn wedervaren:

Op donderdag 28 augustus 2014 ontvang ik een schriftelijke uitnodiging tot verhoor van een persoon die een misdrijf ten laste wordt gelegd.

Op vrijdag 5 september 2014 bood ik mij om 9u30 aan op het politiekantoor, dienst intern toezicht, om te worden verhoord. Het ging hier om een verhoor categorie III: “verdachten van feiten strafbaar met gevangenisstraf van 1 jaar of meer.” Het verhoor zelf duurde 3 uur  en vond plaats in een ruimte zoals je die in de beste politiefilms ziet, inclusief doorkijkvenster op muurgrootte. 

Op woensdag 10 september 2014 kreeg ik van een onvriendelijke gerechtsdeurwaarder een dagvaarding in kortgeding overhandigd. Op mijn vraag welke gevolgen dit voor mij zou kunnen inhouden, was het botte antwoord: “Ewwel da je vo de rechtbank moe kommen é.”

Op vrijdag 19 september 2014 meldde ik me om 9u bij de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg. Daar kreeg ik te horen dat de zaak werd uitgesteld naar de zitting van 3 oktober.

Op de zitting van vrijdag 3 oktober 2014 vernam ik dat de zaak opnieuw twee weken zou worden uitgesteld, dit om de tegenpartij de mogelijkheid te geven de besluiten van mijn advocaat in te kijken.

Op maandag 24 november 2014 een dagvaarding via de gerechtsdeurwaarder om te verschijnen op 4 december voor een openbare terechtzitting van de rechtbank van eerste aanleg.

Op maandag 1 december 2014 een betekening van de gerechtsdeurwaarder met de beschikking van de rechtbank.

Op woensdag 3 december 2014 ontvang ik een kennisgeving van ingesteld hoger beroep door appellanten met rechtsdag op donderdag 15 oktober 2015.

Op woensdag 28 januari 2015 huiszoeking door de federale gerechtelijke politie in opdracht van de procureur des koning met in beslagname van computers en externe harde schijven (waarvan tot op heden 29/08/2015 geen teruggave van een laptop en externe harde schijven)

Op maandag 2 februari 2015 drie uur durend verhoor bij de federale gerechtelijke politie intern toezicht en bijzondere zaken.

Op dinsdag 25 augustus 2015 aangetekende zending kennisgeving aan inverdenkinggestelde dagstelling raadkamer op 18/11/2015.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s