De reportage “Racisme in Brugge”: schiet niet op de boodschapper

De zaak is gepleit op de zitting van dinsdag 04.10.2016 om 9u voor de Correctionele Rechtbank West-Vlaanderen, afdeling Brugge, 14de kamer, zetelend met 1 rechter.

Uitspraak van 8 november 2016

Veroordeling wegens belaging en schending van het recht op afbeelding.

Justitie is blijven steken in het Faxtijdperk

De voorzitter van de rechtbank staat niet toe dat mijn blog geprojecteerd wordt
Hiermee schendt hij de rechten van de verdediging.
Hij verhindert mij de stigmatiserende opmerkingen te kunnen weerleggen van de wetsdienaars(?), zijnde:
Dat heeft allemaal niets met journalistiek of een maatschappelijk belang te maken, het is pure kleingeestigheid van een bekrompen man.
De  voortdurende kritieken van pilaarbijters voor wie bekritiseren een soort van hobby is en  dewelke geen voeling hebben met de realiteit van het leven.
Een hobbyist maar het kan niet dat  hij zoals het hem uitkomt de pet van kunstenaar dan wel deze van ‘burgerjournalist’ opzet.

Tegenpartij komt hiermee weg, moet geen enkel bewijs aanbrengen van vermeende morele schade. De vereiste ‘van niet aflatend of steeds terugkerend gedrag’ is op geen enkele wijze aanwezig:
Dit alles veroorzaakte een grote overlast voor de personeelsleden van  de burgerlijke  partij . Zij werden door veel mensen herkend, zowel binnen het korps als daarbuiten. Ze  werden constant aangesproken over de feiten en ermee geconfronteerd, waardoor het  sociale verkeer van deze personeelsleden  een onrustig bestaan kende.
Deze tenlastelegging liggen samen rechtstreeks ten grondslag van de morele schade die de burgerlijke partij heeft   opgelopen derwijze beklaagde in toepassing van art. 1382 BW dient in te staan voor deze schade.
De burgerlijke partij heeft  inderdaad een morele schade geleden ingevolge de feiten gepleegd op haar personeelsleden.
Dergelijke feiten werken ook door naar de collega’s en aldus naar de integrale werking van het korps.

Twee maten, twee gewichten bij de Brugse Rechters

In de zaak tegen dierenrechtenorganisatie Bite Back (het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Brugge, sectie correctionele rechtbank, 14de kamer van 19 april 2016, zaak VZW Bite Back) heeft de de Brugse correctionele rechtbank zich onbevoegd verklaard. Volgens de rechter moet de zaak van belaging en laster als een drukpersmisdrijf voor het hof van assisen behandeld worden.

Drukpersmisdrijf veronderstelt de uitdrukking van een mening in een gedrukt geschrift of in een gelijkaardig procedé. Digitale verspreiding vormt een dergelijk gelijkaardig procedé. (zie Cass, 2 maart 1964, Pas., 1964, I, 697; Cass. 6 maart 2012, nr. P.11.1374.N).

In de zaak rechtszaak: politie versus (burger)journalist verklaart de Brugse correctionele rechtbank zich bevoegd. Meer lezen: Dossier rechtszaak

Mocht ik een misdrijf gepleegd hebben dan is het een drukpersmisdrijf en moet dit door het hof van assisen behandeld worden.

keep calm and camera on Ik ben burgerjournalist die gebruik maakt van het internet en op het platform van de nieuwe media maatschappelijk relevante content plaatst.

pagina-storytelling

Ik beschouw mezelf als een chroniqeur met beelden. Naast de maatschappelijke relevantie zijn mijn video’s een weergave van de hedendaagse maatschappij en behoren als dusdanig tot het roerend erfgoed. https://vimeo.com/difilm

Ik beoefen als kunstenaar contemporaine straatfotografie en ben er ontzet over hoe machtsblokken er alles voor over hebben om de vrije meningsuiting monddood te maken.

police_camera

De twee politie agenten (te zien in de reportage ‘Racisme in Brugge’) maken er een zaak met burgerlijke partijstelling van.

Dit impliceert dat wereldberoemde fotografen als Charles Marvilles, Eugène Atget, Cartier Bresson, enz. nu in de gevangenis belanden i.p.v. over de hele wereld in musea tentoon gesteld te worden.

Als het de politie uitkomt komen ze met plezier in beeld

Vandaag zijn de opnames gestart voor “Politie Antwerpen 24/7”, een nieuwe realityreeks op Eén. Met vaste camera’s en cameraploegen wordt de dagelijkse werkelijkheid bij de Antwerpse politie vastgelegd.

“Deze knappe agente mag me wel eens oppakken”

politie-selfie

De politie van Essex in Groot-Brittannië heeft twee nieuwe sterren in haar korps. Iedereen wil nu opgepakt worden door Kayleigh of Dyral. De reden ligt voor de hand. Zij is een knappe agente en hij is een knappe agent. Hun selfie voor veiliger rijden op de Facebookpagina van het korps kan op heel wat bijval rekenen.

Meer zien: ‘Politie, uw vriend’ in de Mainstream Media

Ondertussen politie Brugge:

De feiten

keep calm and cameras on Een terras in Brugge

Toen een klant zijn kop koffie op de grond keilde, haalde ik mijn videocam boven en begon te filmen.

Zowel de betrokkene, zijn partner als andere aanwezigen hebben kunnen zien dat ik aan het filmen was, en er geen bezwaar tegen gemaakt.

De video groeide uit tot een verslag over iemand die bewust ruzie uitlokt met mensen van een andere origine – vandaar de titel: “Racisme in Brugge”.

Op maandag 25 augustus stelde ik tot mijn verbijstering vast dat ik een scoop gerealiseerd had. Sterker nog: een journalistieke primeur die heel wat (politie-)commotie veroorzaakte.

Dat mijn video zoveel media-aandacht te beurt viel, was enkel te wijten aan de politie zelf. Ikzelf ben niet ingegaan op de verzoeken van VRT-nieuws en Terzake, VTM en WTV/focus, noch van radiozenders EEN-De Ochtend en VRT-radio West-Vlaanderen. Wel alomtegenwoordig op die zenders: politiewoordvoerders en “privacy-specialisten” die hun zegje kwamen doen over (het recht op) privacy.

Kortom: de politie heeft uit een video die een geval van racisme in beeld brengt, een privacy-problematiek gecreëerd via de mainstream media. Met als mogelijk doel wetten erdoor te krijgen die hen moeten toelaten spycams te gebruiken, én naar believen opnamemateriaal af te pakken als zijzelf door burgers gefilmd worden.

Het is de korpschef Dirk Van Nuffel die de politieagenten aangeraden heeft om klacht in te dienen:

‘Toen de korpschef mij contacteerde om mij te waarschuwen voor de storm aan media- aandacht die er aankwam en hij mij aanraadde om klacht in te dienen, heb ik dan ook in eerste instantie klacht tegen Didier Eeckhout ingediend bij onze dienst intern toezicht voor inbreuk op de privacy’

Hoe kon korpschef Dirk Van Nuffel waarschuwen dat er een storm aan media aandacht zat aan te komen?

Inderdaad, als je zelf lekt naar de pers. Hij misbruikt de video om uit te lokken.

‘Als korpschef van de politiezone Brugge wens ik een principiële uitspraak van de gerechtelijke overheid uit te lokken en mij namens het lokaal politiekorps burgerlijke partij te stellen ten belope van één symbolische euro’

‘Ik denk dat iedereen aanvoelt dat dit niet kan’, luidt het in Het Laatste Nieuws. Hij spreekt van twee maten en gewichten. ‘De naburige politiezone Westkust en tal van andere zones proberen al lang om interventies te filmen met zogeheten bodycams, kleine camera’s op de borstzak of pet van de politie. Alleen: dat stuit op privacywetgeving. Als de politie de burgers niet mag filmen, waarom mogen zij dat dan wel?’

In een reactie op het incident waarbij Erevrederechter Jan Nolf opgepakt werd na Club Brugge-Manchester United.
ZIE: focus-wtv.be/nieuws/erevrederechter-jan-nolf-opgepakt

Verwacht hij dat elke burger artikel 21bis van de voetbalwet kent, maar plaatst zichzelf boven de wet:

Korpschef Van Nuffel bestempelt het voorval als een klein, maar spijtig incident. Hij wijst erop dat het een taak is van de politie om ervoor te zorgen dat aangehoudenen niet in beeld worden gebracht. “Ten tweede was er ook een inbreuk op artikel 21bis van de voetbalwet. Dat betekent dat iedereen zich tot vijf uur na de wedstrijd binnen de vijf kilometer van het stadion onmiddellijk moet houden aan de richtlijnen van de politie.”

De politie heeft de media bespeeld door van mijn video over racisme een video over een geval van privacyschending te maken:

Ook Catherine De Bolle, de grote baas van de federale politie, zegt de wrevel van de korpschef te begrijpen.

De Brugse politie zorgde intussen voor nog meer media-aandacht door publiek te overwegen klacht in te dienen tegen mij als filmer.

De politievakbond gaat nog een stapje verder. ‘Wij vragen een wettelijke regeling zodat een gsm in beslag genomen kan worden’, zegt Rudy Callewaert van politievakbond Sypol. ‘De gsm is op dat ogenblik een overtuigingsstuk, een bewijsstuk dat kan toegevoegd worden aan het dossier.’ Sorry hoor: de film kan een bewijsstuk zijn, de gsm zelf niet… En dan zegt hij het zelf: het gaat om de bescherming van de arm der wet tegen het publiek… ‘Callewaert hoopt dat de maatregel ook een afschrikwekkend effect heeft. ‘De mensen zullen dan ook weten dat ze hun gsm tijdelijk of voorgoed kwijt zijn.”

wat volgt is een verslag van mijn wedervaren:

Op donderdag 28 augustus 2014 ontvang ik een schriftelijke uitnodiging tot verhoor van een persoon die een misdrijf ten laste wordt gelegd.

Op vrijdag 5 september 2014 bood ik mij om 9u30 aan op het politiekantoor, dienst intern toezicht, om te worden verhoord. Het ging hier om een verhoor categorie III: “verdachten van feiten strafbaar met gevangenisstraf van 1 jaar of meer.” Het verhoor zelf duurde 3 uur en vond plaats in een ruimte zoals je die in de beste politiefilms ziet, inclusief doorkijkvenster op muurgrootte.

Op woensdag 10 september 2014 kreeg ik van een onvriendelijke gerechtsdeurwaarder een dagvaarding in kortgeding overhandigd. Op mijn vraag welke gevolgen dit voor mij zou kunnen inhouden, was het botte antwoord: “Ewwel da je vo de rechtbank moe kommen é.”

Op vrijdag 19 september 2014 meldde ik me om 9u bij de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg. Daar kreeg ik te horen dat de zaak werd uitgesteld naar de zitting van 3 oktober.

Op de zitting van vrijdag 3 oktober 2014 vernam ik dat de zaak opnieuw twee weken zou worden uitgesteld, dit om de tegenpartij de mogelijkheid te geven de besluiten van mijn advocaat in te kijken.

Op maandag 24 november 2014 een dagvaarding via de gerechtsdeurwaarder om te verschijnen op 4 december voor een openbare terechtzitting van de rechtbank van eerste aanleg.

Op maandag 1 december 2014 een betekening van de gerechtsdeurwaarder met de beschikking van de rechtbank.

Op woensdag 3 december 2014 ontvang ik een kennisgeving van ingesteld hoger beroep door appellanten met rechtsdag op donderdag 15 oktober 2015.

Op woensdag 28 januari 2015 huiszoeking door de federale gerechtelijke politie in opdracht van de procureur des koning met in beslagname van computers en externe harde schijven waarvan tot op heden geen restitutie van een laptop en externe harde schijven.

Een huiszoeking die voor mij zowel een persoonlijke als sociale impact teweeg heeft gebracht en mijn rust ernstig verstoord. Tevens kan ik mijn werk als burgerjournalist niet naar behoren uitoefenen daar ik niet kan beschikken over mijn in beslag genomen BACK UP dragers. Door de inbeslagname is de politie op de hoogte van al mijn correspondentie met o.a. mijn advocaten.

Op maandag 2 februari 2015 drie uur durend verhoor bij de federale gerechtelijke politie intern toezicht en bijzondere zaken.

Op dinsdag 25 augustus 2015 aangetekende zending kennisgeving aan inverdenkinggestelde dagstelling raadkamer op 09/12/2015.

Na inzage van het dossier blijkt dat de onderzoeksrechter dit dossier volledig à charge afhandelt en geen enkel element à décharge in overweging neemt. Hij staat duidelijk aan de kant van de politie.

Op vrijdag 16 oktober 2015 kennisgeving van Arrest Hof van Beroep Gent arrest op 12/11/2015

Op maandag 21 december 2015 een betekening van de gerechtsdeurwaarder met Arrest Hof van Beroep Gent.

Op woensdag 2 maart 2016 De procureur des konings bij de rechtbank van eerste aanleg geeft opdracht aan alle bevoegde gerechtsdeurwaarders en gevangenisdirecteurs te dagvaarden om te verschijnen op de inleidingszitting voor de correctionele rechtbank op dinsdag 19/04/2016

De zaak is gepleit op de zitting van dinsdag 04.10.2016 om 9u voor de Correctionele Rechtbank West-Vlaanderen, afdeling Brugge, 14de kamer, zetelend met 1 rechter.

Uitspraak van 8 november 2016:
Veroordeling wegens belaging en schending van het recht op afbeelding.
Er wordt beroep aangetekend.

RELEVANTIE:

DI’s rechtszaak

Rechtszaak politie versus (burger)journalist

Wanneer is iemand (burger)journalist

Schiet niet op de boodschapper

Beeldjournalistiek: wie mag je filmen en wie niet?

 

 

 

2 thoughts on “De reportage “Racisme in Brugge”: schiet niet op de boodschapper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s