Het hallucinante verhaal van Zakia: 2 maanden in de cel omwille van haar vrijwilligerswerk in Maximiliaanpark

logo DeWereldMorgen.be Interview christophe callewaert

Naast de Franstalige journalistes Myriam en Anouk is er nog een andere vrijwilligster van het Maximiliaanpark die een zware gevangenisstraf riskeert. Zakia, een sociaal assistente uit Brussel, zat al twee maanden in de cel. Haar misdaad is dat ze zich het lot van de vluchtelingen rond het Noordstation aantrok.
Meer Lezen

20 oktober 2017.

De 30-jarige Zakia heeft er enkele vermoeiende maanden opzitten. De hele zomer is de sociaal assistente in de weer geweest in het Maximiliaanpark, waar ze de transitmigranten probeerde helpen als vrijwilligster. Ze heeft er geholpen bij de voedselbedeling, het zoeken van een slaapplaats en het vertalen uit het Arabisch, dat voor veel migranten de voertaal is.

Zakia moest twee maanden de cel in, terwijl ze haar zoontje nog borstvoeding gaf. MEER LEZEN

Dit indrukwekkend statement over de bootvluchtelingen blaast iedereen omver

De Afrikaanse schrijfster Fatou Diomé heeft een ronduit indrukwekkend statement gemaakt voor de Afrikaanse bootvluchtelingen op de Middellandse zee. Op de Franse televisie veegde ze de vloer aan met de Frans-Nederlandse opiniemaker Thierry Baudet, en leverde een vernietigende kritiek op de Europese Unie. In de studio durfde niemand nog te verroeren.

‘De mensen wiens lichamen aanspoelen op onze kusten, en ik kies mijn woorden zorgvuldig, als ze blank waren geweest, zou de hele aarde beven. Maar het zijn zwarten en Arabieren die sterven, en hun levens zijn minder waard.’

‘De Europese Unie met haar marine en haar economie kan de migranten redden uit de Atlantische oceaan en de Middellandse zee als ze zou willen. Maar ze leunt achterover en wacht tot de migranten sterven. Alsof ze de verdrinkingsdood gebruikt om migranten af te schrikken om naar Europa te komen. Maar laat me je dit vertellen: dat ontmoedigt niemand… Omdat iemand die migreert uit overlevingsdrang, omdat het huidige leven dat hij of zij moet leiden weinig waard is, niet bang is om te sterven.’

Vrijheid van de machtigen en de rijken’

De schrijfster en universiteitsprofessor neemt het niet dat Europa haar wel wil ontvangen voor haar universitaire titels, maar dat haar broer die in de bouw wil komen werken, niet welkom is. ‘Het Schengen-visum waar u het over hebt – u zult me laten uitspreken! – dit visum geeft me de kans om uitgenodigd te worden om op universiteiten te spreken. Maar mijn broer wil u niet, als die op een dag misschien ook naar Europa wil komen om in de bouw te werken. Dat idee maakt de Europese landen schizofreen. U kunt de migranten niet opsplitsen in nuttige en giftige individuen.’

Dat Europeanen mensen uit Afrika op hun continent willen houden, maar zelf overal ter wereld rijkdom gaan zoeken, gaat er bij Diomé niet in. ‘U spreekt niet over de Europeanen die naar Afrika gaan. Dat is de vrijheid die de machtigen hebben, degenen die het geld bezitten en de juiste paspoorten. U gaat naar Senegal, Mali, elk land in de wereld… Overal waar ik naartoe ga ontmoet ik Fransen, Duitsers en Nederlanders. Ik zie ze overal ter wereld omdat ze het juiste paspoort hebben. Met jouw paspoort kan je overal ter wereld komen en je gedragen alsof je de baas bent met je pretentieuze houding. Stop de hypocrisie. We zullen allen rijk zijn of gezamenlijk vergaan.’
BRON Nnieuws – Meer over Bootvluchtelingen

MO* mondiaal nieuws ‘Aan het einde van de tunnel zie ik licht’

Interview Goele Geeraert

Het liefst schreef ze enkel poëzie, bracht ze zachte, prettige teksten. Maar dat lukt haar niet. Midden in de nacht houdt haar pen haar wakker, ze moet schrijven over wat er fout gaat in de wereld. Toch noemt ze zichzelf geen pessimist. ‘Aan het einde van de tunnel zie ik licht.’
Meer lezen

Dagboek uit Palestina: aantekeningen van een dagelijks bestaan

logo DeWereldMorgen.be De missie van Annet Henneman en haar groep is het vertellen van de verhalen van degenen die in oorlog en onderdrukking leven. Meer lezen

Aanhouding familie wil Ahed Tamimi tot ‘medewerking’ dwingen

Auteur Lode Vanoost

De aanhouding van familieleden van Ahed Tamimi, waaronder het neergeschoten neefje dat de aanleiding was voor haar slag in het gelaat van een bezettingssoldaat, is de klassieke methode van Israël om Palestijnse gevangenen onder druk te zetten. Niets nieuws onder de zon voor het bezettingsregime. Nu meer dan ooit is internationale verontwaardiging onontbeerlijk. Meer lezen

MO* mondiaal nieuws Palestijnen gebruiken online media tegen Israëlische bezetting

Auteur Margot Cassiers

‘Mijn camera is mijn wapen.’ Nafar, een voormalige inwoner van een vluchtelingenkamp in Ramallah, werkt als journalist en fotograaf in de Palestijnse Westbank. Daarnaast geeft de jonge Nafar fotografielessen aan kinderen in het kamp. De kinderen kunnen hun beperkingen overstijgen door online te publiceren. Meer lezen

Ahed Tamimi is in de eerste plaats een slachtoffer van de bezetting

Opinie Annelies Verbeek

Op het moment van schrijven, werd Ahed drie weken vastgehouden voor ondervraging, en verscheen ze op drie hoorzittingen in de militaire rechtbank van Ofer. Haar arrestatie wordt steeds verlengd. In tegenstelling tot kolonisten, worden Palestijnen vervolgd door militaire rechtbanken. Onder het militair recht in Israel is het toegestaan is om mensen tot 90 dagen vast te houden zonder aanklacht of proces. Ahed Tamimi weigert te spreken of mee te werken. Meer lezen




Al-tochtonen van de toekomst

Wij zijn een groep van ongeveer 40 jongeren die naar België zijn gevlucht. We zijn tussen de 15 en 23 jaar. We komen uit veel verschillende landen: Syrië, Afghanistan, Iran, Pakistan, Irak, Rwanda, Mozambique, Servië, Armenië, Albanië, Venezuela, Kosovo, Eritrea, Palestina, Libanon, . . .  We vroegen allemaal asiel aan.
Elke maand komen we samen om activiteiten te doen. Samen met Vluchtelingenwerk Vlaanderen brengen we ons verhaal in beeld en denken we na over de rechten van jonge vluchtelingen. We willen dat alle jonge vluchtelingen het goed  hebben in België, daarom denken we na over hoe het onthaal van jonge nieuwkomers verbeterd kan worden en willen we aanbevelingen maken aan het beleid. 
Verhalen van jonge vluchtelingen en hun dromen

15-jarige verslaggever: ‘Mensen moeten weten wat er gebeurt in Syrië’

NPO logo “Als ik later groot ben, wil ik verslaggever worden”, zegt Muhammad Najem tegen CNN. Maar een verslaggever is de 15-jarige eigenlijk allang, in een oorlogsgebied nog wel.

Muhammad maakt video’s van de oorlog in Oost-Ghouta, een buitenwijk van de Syrische hoofdstad Damascus en plaatst ze op sociale media. Meer lezen

 Muhammad Najem’s video kanaal 

Staat u me toe u een spiegel voor te houden ?

‘In Syrië maakte ik films, tenzij ik in de gevangenis zat omdat ik films maakte’

De Syrische Firas al-Shater is een Syrische acteur en Web video producer.

ZUKAR’s video kanaal



Anarchisme En Recht. Een Verzoening Mogelijk?

symbool anarchisme Auteur Thom Holterman

De Italiaanse jurist en  filosoof Massimo La Torre houdt zich al vele jaren met onderwerpen bezig die op de randen van recht en filosofie liggen.
Ditmaal heeft hij zich gewijd aan een onderzoek of anarchisme en recht met elkaar te verzoenen zijn. Meer lezen

logo De correspondent

De eeuwige wederkeer van het anarchisme

Auteur Dimitri Tokmetzis

Provo’s, krakers, punkers – het zijn vervlogen tijden. Het anarchisme lijkt al sinds het einde van de jaren tachtig morsdood. Maar wie goed kijkt, ziet overal nieuwe vormen van anarchisme opkomen. Op internet én daarbuiten. Kunnen deze nieuwe anarchistische bewegingen tezamen een vuist maken tegen de gevestigde orde? Meer lezen

Zet je schrap voor het gevaarlijkste idee ooit: de meeste mensen deugen

Auteur Rutger Bregman

We zijn niet links én niet rechts. We zijn het communisme én het kapitalisme voorbij. Maar waar moeten we dan in geloven? Het antwoord vinden we in het fascinerende levensverhaal van een Russische prins die anarchist werd. Zijn belangrijkste boodschap: vertrouwen, vertrouwen, vertrouwen. Meer lezen

Weemoed naar provo ?

wikipedia logoDe beweging was een ludieke heropleving van grotendeels geweldloos anarchisme en werd vooral zichtbaar door het provoceren van gevestigde autoriteiten. De beginselverklaring luidde onder andere: “Provo ziet zich voor de keus gesteld: desperaat verzet of lijdzame ondergang. Provo roept op tot verzet waar het kan. Provo ziet in dat het de uiteindelijke verliezer zal zijn, maar de kans deze maatschappij nog eenmaal hartgrondig te provoceren, wil het zich niet laten ontgaan.” Met vaak simpele provocaties werden de autoriteiten uitgelokt tot gedrag dat veel weerstand opriep of waarmee zij hun eigen regels overtraden.
Een bekend voorbeeld is het uitdelen van gratis krenten op straat door studente Koosje Koster, waarop zij door de politie werd gearresteerd, opgesloten en mishandeld, wat tot veel protest leidde. Een ander voorbeeld is het demonstreren met een wit laken nadat de burgemeester de leuzen “Vrijheid van Meningsuiting”, “Democratie” en “Recht op Demonstratie” verboden had. De demonstranten werden ook met dit onbeschreven laken gearresteerd, wat aantoonde dat het recht op demonstratie door de autoriteiten niet werd gerespecteerd.
Meer lezen

logo de lange mars Nieuwe provotijd nodig

Auteur Rob Vellekoop

Provo was provocatie van de macht, het was in feite een soort bewustzijnsbeweging.
De techniek van provo en het provoceren, waardoor je dingen aan het licht brengt is geslaagd. Van Apeldoorn vindt het teleurstellend dat een aantal verworvenheden sinds provo weer zijn teruggedraaid. Meer lezen

De Volkskrant logo Protestpiemels en woedehonger

Hoe een dorp verziekt bestuur, een anarchist en een vlogger krijgt.

 

Burgerprotest in een emotiedemocratie

De Groene Amsterdammer Facebook versus vakbond

Ontevreden beroepsgroepen die via sociale media zelf protesten op touw zetten. Burgers die online petities starten en referenda afdwingen. Heeft het poldermodel met zijn vakbonden en ngo’s zijn langste tijd gehad? Meer lezen

logo VPROtegenlicht Uitdagers en aanpakkers

Hoe kan je, los van instellingen en overheid, de wereld een zetje in de goede richting geven?
Meer lezen + videoreportage

logo animal rightsUndercover in het slachthuis

flyer cameras onAnimal Rights gebruikt diverse methodes om beelden uit de veehouderij te verkrijgen. Soms gebruiken ze undercover infiltranten, soms worden verborgen camera’s opgehangen, maar ze kunnen ook gewoon beeldmateriaal maken door zelf de camera op te pakken en te filmen. Meer lezen

 

curieus-logo Geen woorden maar daden

Curieus is een progressieve culturele inspiratiefabriek die maatschappelijk geëngageerd durft te zijn. Naar website

De Vieze Gasten: een sociaal-artistieke organisatie

“Bij’ De Vieze Gasten wil via kunst & cultuur een bijdrage leveren aan een buurt & samenleving die open en nieuwsgierig is, die begrip en respect toont, die ieder individu mogelijkheden en kansen biedt, die kritisch en solidair is en die streeft naar samenwerking en naar sociale rechtvaardigheid voor iedereen.” Meer lezen

 ECO living Transitie Brugge

Daarom verzamelt ‘werkloze’ Peter Clerckx honderden kilo’s voedseloverschotten, elke dag

het nieuwsblad-logo Auteurs Dieter De Milde en Tim Lescrauwaet

De Bruggeling haalt fulltime en onbezoldigd voedselresten op bij buurtwinkels en verdeelt die over verschillende hulporganisaties. En ondertussen denkt hij aan een nieuwe ‘ecosociale’ munt voor Brugge. Meer lezen


Denk eco-sociaal, niet enkel wat nu voor de mens opbrengt maar wat opbrengt voor het geheel en de toekomst.

 

Hoogste tijd om onze democratie opnieuw uit te vinden

logo VPROtegenlicht Er staat veel op het spel voor de Europese democratie in 2017. Populisten zijn een niet meer weg te denken machtsfactor tijdens de verkiezingen in Nederland, Frankrijk en Duitsland. Elders zijn democratisch verkozen autocraten als Erdogan, Poetin en Trump aan de macht. Ook de technologische revolutie, ooit omarmd als hoeder van de vooruitgang, toont inmiddels haar schaduwkant via twitterdemocratie en de macht van nepnieuws op sociale media. De vraag hoe ziek onze democratie is, is sinds de Tweede Wereldoorlog niet zo dwingend geweest. Moeten we haar opnieuw uitvinden? Of gaat het roer definitief om?  Meer lezen + video

MO* mondiaal nieuwsThe brutal logic of contemporary capitalism

‘Wij zijn de scheppers van onze eigen toekomst’

Auteur Gie Goris

Saskia Sassen doceert sociologie aan Columbia University, NY. Ze is van Nederlandse origine, maar werkt al vele jaren als academicus in de Verenigde Staten. Ze raakte vooral bekend met haar onderzoek naar “globale steden” (Tokio, New York en Londen) als ruggengraat van de wereldeconomie. Link naar de uitgeschreven tekst.

Financieel kapitalisme stoot steeds meer mensen en levensvormen uit

Bijna 6  miljard mensen krijgen te maken met besparingsbeleid. Meer dan 42 miljoen mensen zijn op de vlucht voor conflicten. 65 miljoen Amerikanen staan onder gerechtelijk toezicht. 200 miljoen hectare land is de voorbije jaren onder buitenlandse controle gekomen. In dezelfde periode werden 7 miljoen gezinnen in de VS uit hun huis gezet. En in de oceanen zijn er al 400 zones  van opgeteld 245.000 km² waar geen leven meer mogelijk is. Is er een verband tussen deze feiten? Meer lezen

PostCapitalism

A review of Paul Mason’s ‘Post Capitalism: a Guide to Our Future’ by Irvine Welsh.

The most interesting thing about historical change is that as soon as a social and political movement hits its zenith, it is by definition in decline, with the next order invariably found incubating inside it. The post-war settlement of democratic socialism begat the era of privatization, when the rich decided they no longer wanted to pay for the welfare state, and set about dismantling it. But all that avarice couldn’t have flourished without a genuine ideology underpinning it. This was the notion of a property-owning democracy in a free market, where state assets, from shares in the nationalized industries, to council homes, could be made available to individual consumers (not citizens). Check out

Over onafhankelijke journalistiek: ‘Hoe harder je iets onderdrukt, hoe groter het wordt’

MO* mondiaal nieuws

INTERVIEW Ebe Daems

In Europese landen als Hongarije, Polen en binnenkort waarschijnlijk ook Tsjechië is het cruciaal een netwerk van actieve burgers te hebben die klaarstaan om te handelen wanneer het nodig is. Met netwerken van actieve burgers blijft er hoop. Meer lezen

Doe-het-zelf onderzoeksjournalistiek

Samenwerking tussen hackers, activisten en journalisten schept in het digitale tijdperk nieuwe mogelijkheden voor onderzoeksjournalistiek. Dat is wat met het project ‘Exposing the invisible’ wordt aangetoond. In een reeks films wordt het werk van mensen die nieuwe velden in de onderzoeksjournalistiek verkennen belicht. In “My Point of View” staan drie doe-het-zelf-onderzoekers centraal die wapensmokkelroutes in Syrië, landgrabbing in het Beiroet van na de burgeroorlog en machtsstructuren in Jeruzalem blootleggen.

Alledrie de onderzoekers gebruiken inventieve tools en tactieken om licht te werpen op de donkere kanten van de onderwerpen die ze onderzoeken.

Blogger Eliot Higgins onderzocht wapensmokkelroutes in Zuid-Syrië door analyse van YouTubebeelden van de oorlog in het land.

De Libanese Rajwa gebruikte Google Earth om niet alleen de kuststrook van Beiroet in kaart te brengen, maar ook de politieke en zakelijke belangen die de toegang tot de kust verhinderen.

Hagit is een kunstenares uit Jeruzalem. Zij gebruikt camera’s opgehangen aan ballonnen en vliegers om delen van haar stad die door de overheid aan de ogen van het publiek onttrokken worden, in beeld te brengen.

The second episode in the series, ‘From My Point of View’, rather than looking at professional investigative journalists, profiles three ‘investigators-in-the-making’ investigating issues ranging from weapon supply routes in Syria’s YouTube conflict, urban land grabbing in post-conflict Beirut and how DIY aerial mapping can expose and challenge power relations in Jerusalem. All three use innovative tools and tactics to use their data to shed light on hidden layers of the issues they address, many of which are featured in on our Resources pages: https://exposingtheinvisible.org/resources

De burgerjournalist aan het roer

De wereld om ons heen verandert op technologisch vlak continu. Voor velen zijn de mogelijkheden niet meer bij te houden. Door die toenemende mogelijkheden verandert het gedrag van iedereen rap. Gevestigde processen zijn plotsklaps achterhaald. Consumenten worden slimmer en sneller, mede ondersteunt door technologie. Meer lezen

Burgerjournalisten zijn de nieuwe ogen van de democratie. Naar alle info Digitale burgerdetectives: Tegenlicht Meet Up

Media, gooi de journalistieke keuken open

Auteur Tim Verheyden

Heel wat journalisten en media moeten de groeiende polarisering net gebruiken om meer dan ooit te communiceren over hoe ze aan journalistiek doen. En om uit te leggen waarom we welke keuzes maken. Meer lezen

 

Experten unaniem vernietigend voor aanpak strijd tegen terreur

logo DeWereldMorgen.be Verslag Lode Vanoost

Tijdens een colloquium van Progress Lawyers Network formuleerden advocaten, juristen en academici uit binnen- en buitenland, samen met een onderzoeksrechter en een vakbondsvertegenwoordiger vernietigende kritiek op de manier waarop de regering de strijd tegen het terrorisme voert. “Hard bevochten mensenrechten staan op de helling”, voor een methodiek die niet eens efficiënt blijkt te zijn om te doen wat ze beweert: terrorisme bestrijden. Meer lezen

MO* mondiaal nieuws De terugkeer van de despotische staat

Opinie Olivier Winants

Terwijl Europese overheden ons in slaap wiegen met liedjes over veiligheid en ons eigen welzijn, graaien ze ongegeneerd een ongeziene hoeveelheid macht naar zich toe door zonder enig democratisch debat een heel apparaat van verregaande vrijheidsbeperkende maatregelen door te duwen. Meer lezen

surveillance cameras
foto Ashley (CC BY-NC-ND 2.0)

logo De correspondent Zo ontrafelen wij de Europese veiligheidsindustrie met journalisten uit negen landen

Auteurs Dimitri Tokmetzis +Maaike Goslinga

Europa wil een veiligheidsunie om zijn burgers te beschermen. Maar wie in Europa bepaalt wat ‘veiligheid’ is? En worden we echt veiliger van al die maatregelen en nieuwe technologieën? Sinds maart proberen wij met journalisten uit negen landen antwoord op deze en andere vragen te vinden. Zo staat dat onderzoek ervoor.   Meer lezen

Hoe Nederland en andere Europese landen mensenrechten uitkleden in de strijd tegen terrorisme

Bij de aanpak van terrorisme worden massaal mensenrechten geschonden; de maatregelen zijn disproportioneel. Dat concludeert Amnesty International vandaag op basis van onderzoek in veertien Europese landen, waaronder Nederland en België.
Meer lezen

De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

 De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties bestaat uit alle lidstaten van de Verenigde Naties. De vergadering komt in een jaarlijkse sessie bijeen. Deze jaarlijkse sessie begint normaal gesproken op de derde dinsdag van september en duurt tot half december. Extra bijeenkomsten kunnen aangevraagd worden door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, of door een meerderheid van VN-leden.  Meer lezen
De rechten van de mens of mensenrechten omvatten rechten waarop iedereen aanspraak kan maken, ongeacht herkomst, nationaliteit, overtuiging, geslacht, wettelijke status of andere kenmerken. Voorbeelden zijn het recht op vrije meningsuiting, het recht op leven, het recht op bescherming tegen marteling en het zelfbeschikkingsrecht.
Meer lezen
Europees verdrag voor de rechyen van de mens De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens is een verklaring die is aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, om de basisrechten van de mens, ook wel grondrechten, te omschrijven. De UVRM is tot op heden van grote betekenis als algemene morele en juridische standaard, als vaak gebruikte bron voor een nieuwe internationaal verdrag of een nationale grondwet, en als basis van het werk van mensenrechtenactivisten en -organisaties.
Een mensenrechtenverdediger of mensenrechtenactivist is iemand die zich inzet voor naleving van de mensenrechten. De Europese Unie definieert het begrip als “personen, groeperingen en maatschappelijke instanties die universeel erkende mensenrechten en fundamentele vrijheden bevorderen en beschermen”. Daarbij baseert de Europese Unie zich op de VN-verklaring inzake het recht en de verantwoordelijkheid van individuen, groepen en organen van de maatschappij om universeel erkende mensenrechten en fundamentele vrijheden te beschermen en te bevorderen die op 9 december 1998 werd aangenomen. Deze verklaring bepaalt dat iedereen het recht heeft om in eigen land en internationaal de bescherming en verwezenlijking van mensenrechten en fundamentele vrijheden na te streven en te bevorderen. Meer lezen

RELEVANTIE

Human Rights Organizations

United for Human Rights

Human Rights Watch

#FreeThem campaign: Pressuring governments to release the unjustly jailed

Protest in museale ruimtes

logo recto verso Auteur Mel Evans

Een van de meest inspirerende vormen van artistiek verzet vormen ongetwijfeld de acties van kunstenaars tegen bedenkelijke praktijken in het artistieke bedrijf zelf. Zo is in Groot-Brittannië vooral de cultuursponsoring door oliebedrijven al enkele decennia een bron van creatief protest. En daar stopt het niet. Een overzicht van een globale beweging in groei. 

boek

Al enkele decennia werpen artiesten ethische vragen op over de werking van musea en galeries. Recente creatieve acties rond sponsoring door oliebedrijven, zoals in Tate Modern, passen in een veel bredere geschiedenis van artistieke praktijken die de confrontatie aangaan met het museum. Het opzet van al die acties vertoont eenzelfde lijn. Kunstenaarscollectieven gebruiken en misbruiken de conventies van een museum of een galerieruimte om deze instellingen uit te dagen rond kwesties als sponsoring en subsidiëring, politieke daden van bestuursleden of de genderongelijkheid in de artiesten die er tentoonstellen. Het gaat om interventies die zowel fysiek als conceptueel reageren op de betrokken ruimtes, en er een gecontesteerde plek van maken. Ze situeren zich zowel binnen als buiten het museum, zowel binnen als buiten het kader van wat ‘men’ onder ‘kunst’ verstaat. Meer lezen

Renzo Martens over zijn documentaire ‘Episode III — Enjoy Poverty’

Auteur Peter Van Goethem

De Congolezen hebben het nog steeds niet begrepen. Op uitgestrekte palmolieplantage blijven ze machteloos zwoegen voor een hongerloon van twintig dollarcent per dag, terwijl hun westerse landeigenaar tientallen keren dat bedrag neertelt voor artistieke plaatjes van hun labeur. Zonder morren trekken ze in vluchtelingenkampen onder witte tentzeilen waarvan vooral het logo van Unicef in beeld moet komen. Meer lezen

De Groene Amsterdammer Het ongemak dat zijn film Enjoy Poverty bij het publiek teweegbracht noemt hij het leed van de elite. Bijna tien jaar later werkt Renzo Martens in Congo aan een post-plantage. Auteur Roos van der LintMeer lezen

Het artistiek collectief :’Power of Art House’

Power of Art House is een artistiek collectief en een denktank van designers, sociaal-cultureel ondernemers, producenten en andere creatieve denkers. Power of Art House gelooft in een wereld waarin grenzen vervagen, in een menselijke vorm van globalisering.

Wij zien onze creatieve interventies en campagnes als een artistiek wapen waarmee onverschilligheid kan worden bestreden. Wij willen de maatschappelijke betrokkenheid in Nederland vergroten door ogen te openen voor de verhalen van (verre) anderen, empathie en sociale cohesie te versterken en verbindingen te leggen tussen mensen.

Moving People

10.010 mini refugees in the city are telling you about their lives.


Vanaf september 2015 lanceerden wij ons guerrilla streetart project Moving People. Duizenden miniatuurbeeldjes verschijnen op de meest uiteenlopende plekken in Amsterdam en Den Haag. Op bankjes in het park, op stations, op stoplichten, langs de grachten, op het Artisplein, bij verschillende ministeries…ze duiken overal op! Naar WEBSITE

Guerrilla street art kunstwerk in de Gentse straten

Moving People

Het artistiek collectief en de denktank Power of Art House realiseerde dit street art project eerder al in Amsterdam en Den Haag. Enkele maanden geleden luisterden zij naar het verhaal van vijf vluchtelingen die tot op heden in Gent verblijven. Ze zijn afkomstig uit Mauritanië, Rwanda, Irak, Soedan en Syrië. De thema’s, herinneringen, gebeurtenissen en gevoelens die in hun verhalen naar voren komen, werden visueel vertaald in de houding die hun beeldje aanneemt. Op die manier wil het project vluchtelingen een gezicht geven, hun verhalen vertellen en het gesprek erover ‘op straat’ op gang brengen.