Europa Nostrum of Monstrum Europa?

MO* mondiaal nieuwsAUTEUR Bart Staes  .
Er vloeide al veel inkt over de tragedies op de Middellandse Zee met mensen op zoek naar een menswaardig bestaan, en terecht. Deze week was er in het Europees Parlement in Straatsburg een debat over de migratietragedie. Veel mooie woorden. Veel verontwaardiging. Veel zogenaamde daadkracht. Maar het debat ging grotendeels voorbij aan enkele zeer ongemakkelijke waarheden.

Ten eerste. De migratiedruk is voor een niet gering deel mede veroorzaakt door het beleid van de Europese Unie zelf: de visserijpolitiek, bepaalde aspecten van de landbouwpolitiek, het handels- en investeringsbeleid,..

Ten tweede. De afschuwelijke beelden die we de laatste weken zien, komen met onregelmatige frequentie om de zoveel jaren terug. Ik denk aan de tragedies bij Lampedusa of bij de Canarische eilanden. De eerste ongemakkelijke beelden die de wereld rondgingen waren die van blanke toeristen in zwempak of half naakt zonnebadend op de stranden, terwijl uitgeputte donkere mensen aanspoelden. Nadien staken we collectief de hoofden in het zand. Meer lezen

NAVO laat bootvluchtelingen verhongeren

De schande van de NAVO.

Achtergelaten om te sterven. In maart 2011 vertrok vanuit Tripoli een bootje met aan boord 72 Afrikaanse vluchtelingen. Door een benzinetekort dobberde de boot 2 weken op de Middellandse Zee. De bootvluchtelingen werden opgemerkt door een helikopter, vissersschepen en een marineschip van de NAVO. Maar omdat niemand iets deed, vonden uiteindelijk 61 opvarenden de dood, waaronder twee baby’s. Vooral de houding van de NAVO is niet goed te praten. BEKIJK VIDEO

Tolerantie moet je niet voorschrijven

nrc.nl logo

U vindt uzelf tolerant? Nu, dat bent u misschien niet. Hoed u voor deze vier denkfouten, schrijft Marjoka van Doorn. Meer lezen

 

logo DeWereldMorgen.be

Verwar solidariteit niet met empathie

Auteur Mathijs van de Sande

Sommigen van ons ‘waren’ vorige week Charlie. Of we waren juist Ahmet. Of zouden we toch niet beter allemaal Nigerianen zijn, op dit moment? Vorige zomer waren we toch ook ‘allemaal Palestijnen’, en een paar maanden terug nog kregen we allemaal geen lucht. Meer lezen

Ik ben niet bang

Auteur Jan Blommaert

Flatlife en De eenvoud van Konflikt

Flatlife is een korte animatiefilm van Jonas Geirnaert. De film won in 2004 de prijs van de jury op het Filmfestival van Cannes. Toen hij het filmpje inzond voor selectie, was alleen de eerste minuut van klank voorzien. Deze film was zijn eindwerk en was dus nog niet helemaal af op de uiterste inzenddatum voor selectie. In Flatlife volgen we de lotgevallen van vier appartementsbewoners van wie het leven wordt beheerst door de handelingen van de andere bewoners. Jonas Geirnaert besteedde twee jaar aan het beeldmateriaal van Flatlife en tekende de meer dan 9000 animatiebeelden zelf. In tegenstelling tot Geirnaerts vorige film The All-American Alphabet bevat Flatlife geen politieke boodschap

Verhaal

Vier personen wonen in dezelfde flat. Ze ondervinden altijd wel hinder van de activiteiten van de andere bewoners, welke handeling ze ook ondernemen. De was doen, een kaartentoren bouwen, een schilderij ophangen of zelfs televisie kijken, niets is evident en alles heeft gevolgen. Verder zijn er nog externe factoren zoals de Grote Panda.

MO mondiaal nieuws

De eenvoud van Konflikt

Auteur Tomas Baum

Niemand weet eigenlijk nog echt hoe het precies begon. Niemand weet nog wie nu precies schuld treft voor wat. En eigenlijk doet het er niet toe, want kijk: we zitten met een hoop puin, verwoeste levens en een uitzichtloos slagveld. Hoe deze miserie oorspronkelijke eisen, verwachtingen of dromen van de betrokken partijen enigszins dichterbij brengt, blijft een raadsel. Bluspogingen ten spijt, heeft een zielige vonk een ziedende brand ontketent die mensen, plaatsen en ideeën verteert.  Meer lezen

Waarom moet alles gemakkelijk zijn?

Column Jan Mertens

Het zou kunnen dat ik ouderwets ben. Of misschien dat ik in een aantal opzichten toch goed opgevoed ben. Ik moest in elk geval even slikken toen ik in de krant las dat er in mijn stad – in het kader van studentikoos vertier – een waterballonnengevecht was geweest waarbij studenten zo’n 150.000 waterballonnen naar elkaar gooiden.

Als kind vond ik het ook fijn, in de jeugdbeweging, om met waterballonnen te dollen. Dus helemaal wereldvreemd ben ik niet. Maar 150.000 ballonnen, gevuld met een erg kostbaar en schaars goed, en dat gesponsord door een bekend theemerk, is dat er niet een beetje over? (Eigenlijk denk ik: is dat niet geheel onaanvaardbaar en verwerpelijk?) Het zal ongetwijfeld leuk geweest zijn. Maar is dat een voldoende argument? Mogen we het toch niet hebben over de waarden die hier in het geding zijn? (Dat klinkt wel een beetje ouderwets, eigenlijk. Maar ik wil het even een beetje dik aanzetten.) Meer lezen

Als we echt naar een duurzame wereld willen gaan, zal niet alles gemakkelijk zijn. Misschien is het woord gemakkelijk wel het verkeerde. Misschien is het te ‘gemakkelijk’ om te denken dat we dat debat kunnen voeren zonder het over waarden te hebben.